Jordanië praktisch

    Zeker kopen voor vertrek: Jordan pass, 70 JD incl. visum
    Een lokale simkaart kost 16JD bij Zain (luchthaven)
    Een Uber-account is nuttig. Taxi’s zijn vuiler, ouder en duurder en de chauffeurs zijn maar nors.

SLAPEN

  • Amman: Jordan Tower hotel. Zeer goede ligging, bij het Romeins theater. Behulpzame mgr. Lekker ontbijt en prima bed, maar een troosteloze badkamer. Gelukkig wel een goeie douche. Bed in slaapzaal met ontbijt: 13 JD. Ook tweepersoonskamers. Betere optie: Nomads. Nomads is een hostel zoals je er in Europa in elke stad wel eentje vindt, met nog net geen fiets aan de muur. Gelegen nabij Rainbow Street, waar alle toeristen rondhangen, eigenlijk.
  • Petra: weinig budgetvriendelijke opties. Rocky Mountains is een veilige keuze.
  • Wadi Rum: Obeid’s kamp. Prima deal gekregen, regelt voor solo reizigers wel een betaalbare plek in een jeeptour.

TRANSPORT

  • Jett Bus of minibusjes
  • Tour naar Jerash, Ajlun kasteel en Umm Quais: via hotel. 30JD + 15 JD voor de uitstekende lunch (vis in zoutkorst met groentebuffet, friet en brood)
  • Amman-Petra, 11JD enkele reis. Vertrek: dagelijks om 6u30.
  • Petra-Aqaba: minibus, normaal 5JD, voor toeristen blijkbaar het dubbele
  • Aqaba-Wadi Rum: 15JD, taxi van deur tot deur via Obeid
  • Wadi Rum-Amman: lift tot Karak, minibus tot Amman voor 2,5JD. 4,6JD voor een Uber tot Nomdads.

ETEN

  • Amman: bij Hashem Restaurant zeker de foul en de falafel proeven. Verder TripAdvisor consulteren.
  • Petra: het Mövenpick is een goeie plek om te eten en te chillen. Petra Butcher shop & restaurant heeft lekkere lamskoteletjes.
  • Karak: wegblijven uit King’s restaurant, complete rip off. Best iets meenemen van thuis want er is eigenlijk niks wat deugt.
  • Wadi Rum: Obeid’s heeft een prima kok in huis.

Wadi Rum

Tijdens het wachten op mijn aansluiting naar Tokio, even het hoofdstuk Jordanië afronden.

Wadi rum is natuurlijk niet te missen. Jammer dat het er zo koud was, anders was ik er misschien wel twee of zelfs drie nachten gebleven. In januari is het er rond een uur of drie ’s nachts zo ijzig dat je zelfs onder vier dubbelgevouwen dekens nog wakker wordt. Niemand doucht er zich ’s morgens, dat spreekt voor zich. Ja,Wadi rum is bijzonder mooi, welstellende Jordaniërs gaan er in het weekend naartoe voor een jeeptripje en een etentje in zo’n grote tent met een houtskool in het midden. Schoenen uit, anders neem je te veel zand mee naar binnen. Matt Damon kweekte er ooit patatten “op Mars” en ik speelde er Laurence of Arabia. De woestijn laat zich moeilijk fotograferen, gelukkig is Joe Camel wel een gewillig model.

Er wordt ook door stoere toeristen van duinen geskied, thee gedronken en massa’s sigaretten gerookt. Good times.

Tijdgebrek

 

bob-eckstein-i-ve-had-a-lot-of-free-time-this-year-new-yorker-cartoon

Op zondag 6 januari terug thuis, maandag alweer voor de klas: vier avonden, drie ochtenden en een namiddag, op vier verschillende lesplaatsen. Het is niet meer dan normaal dat ik geen letter meer online krijg; Jordanië lijkt ver, ver weg. Bovendien is het nu evaluatieperiode. Aan al mijn cursisten: heel veel succes!

In de agenda gezet: op 30 januari het hoofdstuk Dode Zee en Wadi Rum afwerken.

Voor de geïnteresseerden: een week is voldoende om Jordanië te zien, zeker als je ter plaatse een auto huurt (je mist dan wel een deel van de fun). Je kan voor geen geld vanuit Brussel-Zaventem naar Amman met Ryanair. Ik blijf een fan van Ryanair. Zonder Ryanair kwam ik amper verder dan Amsterdam (Flixbus), London (Eurostar) en Parijs (Izy, niet-gegarandeerde zitplaats). Ryanair is betaalbaar voor wie enkel tijdens het hoogseizoen op reis kan. Ja, ik weet dat het not done is om het te zeggen, laat staan te schrijven, maar: ik geraak er mee van A naar B, en ik ben niet geruïneerd achteraf. Tot nu toe heb ik nog maar één keer een probleem gehad met een vlucht, en dat was omdat Aviapartner staakte. Ik heb ondanks de goedgekeurde claim helaas geen centen op mijn rekening zien verschijnen. Verder geen klachten.

Er zal wel een reden voor zijn, zeker, dat Ryanair niet uit de top 3 van populairste vliegtuigmaatschappijen weg te slaan is?

Robbin’ the liquerstore

Met vakantie in een moslimland, en hoe zit dat en met mijn glaasje wijn? Wel, ik kan alle drinkers geruststellen: alles is hier verkrijgbaar. Zoals in alle goeie religies is ook hier hypocrisie een deugd.

Aqaba is voor Jordaniërs wat Luxemburg is voor ons: er is geen bal te beleven, maar alcohol is er goedkoop (tax free zone). Op elke straathoek vind je hier een slijterij, en die zijn er echt niet alleen voor de buitenlanders. In de toeristenrestaurants kan je wel een glas of een fles wijn bestellen, maar dat kost je al gauw een arm een een been. Dankzij de liquor stores kan je je hier voor 5JD een oog uitdrinken.

Discrete heupflesjes zijn populair. Erg handig voor wie ’s avonds bij een theetje een beetje westers wil socializen. Een halve liter Amstel pils kost hier 1,35JD. Je krijgt er een zwart plastic zakje bij, zodat je niet aanstootgevend hoeft te wezen met je pintje op een bankje in de zon. Zoals gezegd, hier in Aqaba is buiten zon, zee en wat leuke travelers geen f*ck te beleven, dus je hangt wat rond in de zon en je geeft je ogen flink de kost. Bedankt Jimmy Corfu voor al deze leuke weetjes.

Terug naar onze B’dul uit Petra. Deze Bedoeïenenjongens zitten bijna allemaal in de toeristenbusiness, en om de stress een beetje te bekampen gaan er dagelijks wel een stuk of wat glaasjes door. Geregeld wordt er naar Aqaba gereden om een voorraad Petra bier, arak (raki) en ander spul in te slaan. Inkopen doen, tentje opslaan op het strand, feestje bouwen met de vrienden en -met wat geluk- wat meisjes uit den vreemde. Veel geluk aan alle diva’s en deernes die deze boys hopen te domesticeren.

Aan alle vrienden en vriendinnen, piraten, prinsesjes en wild cards: een fijn en gezond 2019 toegewenst!

https://g.co/kgs/MVjjTu

Taxi uit, jeep in, off to Wadi Rum.

Aqaba

Zakaia Home, een fijne pleisterplaats voor fijne mensen. Op amper een uur van Petra heb je zon-garantie. Uit de wind is het hier makkelijk 23 graden, terwijl ik het gisteren nog met 15 moest stellen.

Dit is het enige hostel in de stad. Er is geen luxe, maar de bedden zijn prima en de ontvangst is bijzonder hartelijk. Het publiek is gemixt, er wordt hier niet gediscrimineerd op leeftijd, kleur of geslacht. Je komen hier mensen tegen die bijvoorbeeld weten hoe oud Burckhardt is geworden en waar hij begraven is.

Kreeg net telefoon: ik word verwacht op South Beach. Toedeloe!

Petra

Op zoek naar de bron van de Niger, stootte Johann Ludwig Burckhardt in 1813 op Abu Simbel. Een jaar eerder had hij Petra ontdekt.

Dat ging niet zonder slag of stoot. Waarschijnlijk uit verveling heeft de man na zijn studies Arabistiek in Cambridge het Verenigd Koninkrijk achter zich gelaten om naar Aleppo te verhuizen. Hij bekeerde zich tot de islam en liet zich voortaan Sheikh IbrahimBin Abdullah noemen.

Ibrahim vond het maar wat leuk om zich te vermommen als bedoeïen en op avontuur te trekken. Nu, wie in een zeer rijke familie geboren wordt, kan zich sowieso al iets meer permitteren. Op zijn exploten had hij gehoord over schitterende ruïnes in de bergen van Wadi Musa, vol oude verborgen schatten. Om er toch maar bij te raken, deed hij zich voor als een pelgrim die het graf van Haroun bezocht aan de andere kant van het gebied, de rest is geschiedenis. Lees het volledige verhaal gerust eens na op de site van Cambridge.

https://www.cam.ac.uk/research/news/the-man-who-discovered-a-‘lost’-wonder-of-the-world

Ja, natuurlijk waren dat magische tijden. Voor sommigen toch. Tegenwoordig zou het niet meer mogelijk zijn. Othman, mijn host, herkende de Afrikaanse speelgoedverkoper uit Amman op de foto. Hij komt uit Soedan? Dat klopt. En hij werkt in hotel zus-en-zo? Dat klopt ook. En hij gaat vaak naar Egypte. “Ik ken dat hotel”, zei Othman. “Het is een heel duur hotel, maar hij wordt er slecht behandeld. Wat wil je, hij is een arme man die zonder iets naar hier is gekomen.” De droom van een beter leven is voor iedereen verschillend.

De bevolking in Jordanië bestaat voor meer dan de helft uit vluchtelingen, voornamelijk uit Palestina (wegens de zesdaagse oorlog in 1967) en recentelijk ook uit Syrië. Straf om in dit interview te lezen hoe de regering met de campagne “Jordan First” probeerde de verschillende bevolkingsgroepen hier te doen samenleven. Wat een contrast met hoe er in Europa over migratie gesproken wordt. Walter Zinzen zegt daar bij MO magazine allerlei rake dingen over.

Mijn – geprivilegieerde – situatie maakt dat ik af en toe het land uit kan, op zoek naar wat schoonheid. Dat kan dicht bij huis, als er weinig geld is. Of thuis. Een boek lezen kost niets. Maar nu ben ik dus in Jordanië, waar niets gratis is.

Is 60JD veel geld voor 3 dagen Petra? Ja. Wie slim is, koopt thuis een Jordan Pass. Geen idee of je daarmee ook 3 dagen na elkaar binnen mag.

Het mooiste van Petra, van Al Khazneh, is de weg er naartoe. Boek een 4-wheel-drive en laat je afzetten aan de weg naar Al Deir (Entry “The Monastery”).

Het loont de moeite om dat beetje extra te betalen om niet helemaal van het bezoekerscentrum naar boven te moeten klimmen en terug. Zelfs piepjonge, fitte mensen zagen er toch maar vermoeid uit op dat pad. Doe jezelf een plezier en neem de makkelijke weg naar boven om dan de steile trappen af te dalen, Petra te bezoeken en af te sluiten met een royaal buffet in het Mövenpick tegenover het bezoekerscentrum.

Dit is het zicht als je van het bezoekerscentrum komt. Je volgt met honderden andere bezoekers het aangelegde pad tussen de prachtige rotsformaties. Opgepast voor het voorbijrazende verkeer.

Wanneer je via de ingang “Monastery” gaat, start je met een schitterende klim door een grillig landschap, waar je met een beetje geluk geen andere mensen tegenkomt, een verkoopster niet te na gesproken. Het traject bestaat afwisselend uit trappen en veilige en minder veilige paden. Als je hier alleen bent, is de stilte indrukwekkend. De wind en hier en daar een vogel is alles wat je hoort. Prima voor de contemplatieve mens. Ik laat de foto’s voor zich spreken.

Al Deir trekt opmerkelijk minder bezoekers. Nochtans kan je hier rustig op een bankje genieten van het uitzicht dat niet moet onderdoen voor Al Khazneh.

De sjaal kocht ik onderweg hier naartoe voor 5JD, ik ben er blij mee.

Petra is bevolkt met klonen van Jack Sparrow, maar dan op een ezeltje, een kameel of in een 4×4. Ze zijn volstrekt ongevaarlijk en hebben fijne humor, deze Pirates of the Desert.

Deze jongens zijn de zonen en kleinzonen van de Bedoeïenen, de oorspronkelijke bewoners van Petra. In de jaren ’80 is de regering begonnen met de Bedoeïenen huizen aan te bieden. De helft ongeveer koos voor een vaste plek met elektriciteit en warm water in Wadi Musa en op andere plaatsen. Een deel woont nog in Petra zelf. De meeste Bedoeïenen werken in de toeristische industrie in Petra, dat was part of the deal.

Toch even een paar foto’s van hoe het 100 jaar geleden was. De stof wordt nog steeds gebruikt voor tenten in Wadi Rum en als decoratie in toeristische logies. Rood, zwart en wit, erg aangenaam.

Een keuken in Petra

Live

Vijf dagen zonder chocolade, dat doet wat met een mens. De taille neemt af, en de goesting neemt alleen maar toe. Helaas, hier in Jordanië vind je geen éclairs of Brusselse wafels met slagroom, croissants met banketbakkersroomfantasieën, zelfs geen praline.

Gelukkig is Nutella wereldwijd verkrijgbaar en staat het ook in de keuken van Othman. Dit is Othman met zijn kat Nunu. De kat is alvast fan van mij.

Pannenkoeken met Nutella was het plan, maar na drie mislukte pogingen in twee verschillende pannen, heb ik maar beslist om een omelet met paprika te maken. Het is uiteindelijk eerder een soort roerei geworden.

Ik hou het bij Nescafé oploskoffie, want ik lust helemaal geen eieren. Hopelijk Othman wel 🙂

Update: veel gepruts in de keuken voor niks. Op naar Petra! (maar eerst langs de bakker)