Interrail & fiets in Zweden

Zo. Vijf dagen in Bohuslän – de Zweedse westkust – rondgereden, nu is het tijd om te verkassen. Noorwegen ga ik deze keer niet doen. De fiets zou toch maar in de weg zitten, en voor die trip denk ik dat het beter is om op voorhand goed te plannen en te reserveren. Het is er niet alleen prijzig, maar ook erg koud. Dus reizen we door naar Stockholm, en van daar met de ferry naar Tallinn. De Baltische staten, dat lijkt me wel wat.

Maar fietsen en treinen in Zweden dus. Het is problematisch. De fiets mag niet mee op de sneltrein van Göteborg naar Stockholm. En je kan niet doen alsof je het niet wist: je krijgt die fiets met bagage gewoon niet door dat smalle deurtje. Gelukkig is er Flixtrain (ja, die van de bussen) die wel fietsen toelaten. Kost natuurlijk wel wat. Interrail is goed maar verre van perfect. De snelle verbindingen zijn niet inbegrepen in de pas, en moet je apart betalen. Ook de ferry naar Tallinn was extra, maar je krijgt wel korting. Waarschijnlijk waren individuele tickets uiteindelijk goedkoper dan een Interrail pas voor 2 maanden. Je moet al erg veel treinen om het er uit te halen.

Europa promoot de fiets. De komende jaren worden er budgetten vrijgemaakt voor meer fietsroutes in de Europese unie. De bedoeling is dat we voor groene vakanties kiezen in plaats van te vliegen. Ze zullen de spoorwegmaatschappijen mogen sensibiliseren, want voorlopig is het nog niet wat het moet zijn. Overal moet je extra betalen voor de fiets, maar erger nog,je moet je plek reserveren want de plaatsen zijn beperkt. Zo zal het echt niet lukken om die Europese ambities waar te maken.

Update: een beetje opzoekingswerk leert me dat er in het fit for 55 project Te veel werd gefocust op de elektrische auto en te weinig op de fiets. Typisch weeral. Degenen die beslissen hebben een chauffeur en een bedrijfswagen om op het werk te geraken. De fiets, dat is voor gekkies.

Toch ook wat goed nieuws: er is toch budget voor de fiets in de stad. Benieuwd wat Brussel er van bakt.

Nog dik anderhalf uur wachten. Nog een cappuccino dan maar 😊

Onderweg naar Jutland

We zijn ongeveer halverwege. Wij, dat zijn Maja en ik. Maja is een jazzcat uit Copenhagen die ik een paar dagen geleden in bluesbar Mojo heb leren kennen. Toen ik vertelde waar ik mee bezig was – fiets mee op de vlieger & 7 weken interrailen – stelde ze voor on samen naar de surfers te gaan kijken in Cold Hawaï. Of om te gaan wandelen in Thy National Park. How could I say no?

Als lunch had ik 2 appels en een paar sneetjes Deens brood voorzien. Nogal karig, I know. Maar kijk, Maja had een boterham extra gesmeerd. Zalm, sla en mayonaise op lekker vers brood. The kindness of strangers. Iedere keer opnieuw.

Deense zalm
Fantastisch eten!

Gissteren al flink wat leergeld betaald. Bagage moet altijd in de tent staan. Trolleys zijn niet waterdicht, ook al zien ze er zo uit. Alles in de droogkast dus, tot 1.30 daarmee bezig geweest. Gelukkig geen water in de tent, hoewel ik vannacht blijkbaar in een plas gelegen heb, een plas regenwater tussen het grondzeil en de tent. Zeer tevreden van mijn Big Agnes Fly Creek UL1. Een paar minuutjes aan de wasdraad bij de buren en huppa, droog en packable. Investeren in kwaliteit loont.

Maja transporteert al haar bagage simpelweg op de fiets. Ik heb voor deze trip van haar een rugzak mogen lenen. Zodra ik terug in Kopenhagen ben, ga ik me ook nieuw gerief aanschaffen. Het aanbod fietsaccessoires is gigantisch, en goedkoper dan in België. De kleren die ik wil zijn lichtgewicht, ademend en sneldrogend. Ortlieb tassen. Minimalistisch maar comfortabel reizen. De trolley gaat per kerende post terug naar Brussel, samen met het teveel aan spullen dat ik weeral meesleep.

Oh ja, ik heb nu ook andere pedalen en fancy Shimano fietsschoentjes.

Fietsen en vliegtuigen

Zo. We zijn er geraakt. Zoals verwacht was er wel wat gedoe bij de Ryanair check-in in Charleroi airport. De fiets mocht niet mee in een fietshoes (op de site stond van wel), maar voor 30 euro kreeg je een gigantische kartonnen doos waar je volgens mij wel drie fietsen in kan stoppen. De vriendelijke meneer van het infopunt heeft mijn fiets netjes voor mij ingepakt. De doos heb ik uiteindelijk op Kopenhagen airport achtergelaten en de fiets heb ik op het perron van Charlottenlund station weer geassembleerd, wat een heel stuk vlotter ging dan verwacht.

The Big Box
A foot sticking out.
Hallelujah!

Toch maar laten nakijken, want de kilometerteller werkte niet. Meteen ook nieuwe pedalen laten steken, morgen kijken voor van die fancy klIkschoentjes 😁

En dan lekker bollen maar.

Zeven weken weg

Zeven weken onbeperkt treinen in 33 Europese landen met een Interrail pas.

Zeven weken slapen in een tent.

En om het extra plezant te maken, gaat m’n koersfiets mee. Dat is nu een beetje spannend: hij is gedemonteerd en ingepakt in een fietshoes. Kan ie mee in de taxi, in de bus naar de luchthaven en tenslotte ook in het vliegtuig? Ik mag het hopen, want ik heb er toch weer 60€ extra voor betaald. Een heel gedoe, maar hopelijk straks wel de moeite waard.

Delhi

Onderweg naar Agra, naar de Taj Mahal. Derde klasse, iets anders was er niet meer. Wegens de koude zijn de scholen iets langer gesloten dan voorzien voor kerst, en is het druk op de baan. Het is hoogseizoen voor het toerisme, en het zijn niet alleen buitenlanders die nu op reis zijn. In mijn coupé zitten een stuk of wat schooljongens, een jaar of 12 schat ik. Of ze op schooluitstap zijn kan ik niet vragen, ze spreken geen Engels en ik spreek geen Hindi. 

Toekomen in Delhi was niet de meest aangename kennismaking met India. Nochtans liep het van de luchthaven tot New Delhi Railway Station als gesmeerd: een SIM- en een metrokaart gekocht, met het openbaar vervoer snel, goedkoop en zonder gedoe in de stad geraakt. Van het station tot Bloomrooms was het nog 200 meter. Als je aan de juiste kant van het station staat tenminste. 

Van wat ik op de metro gezien had, dacht ik dat het een beetje zou zijn zoals in Caïro in 1994. Een stad waar je zeker geen wit moet dragen, want op het einde van de dag is alles grauw. Chaos, vuiligheid, niet-aflatend geclaxonneer, en daartussen prachtig werelderfgoed en irritante verkopers van nutteloze spullen en diensten. 

Doe dat rustig x25, en weet dat ik gewaarschuwd werd over Paharganj. Mijn Indische buren raadden me zelfs af om naar Delhi te gaan. Nu, je moet ergens landen. Vermoeid en zonder ambitie om een zware koffer door onbekend gebied te rollen, ben ik op een fietsriksja afgestapt. Voor 50 roepie wilde hij  me aan de andere kant van New Delhi Railway Station afzetten, en wel voor mijn hotel. 

(ik krijg hier een koekje toegestopt, die kids zijn wel lief)

Voorbij de zestien sporen ging het, moeizaam bergop en vanaf spoor acht rustig naar beneden. Enfin, dat is relatief. Rondomrond reden er andere verkeersdeelnemers, sommigen sneller, anderen trager. Er werden zelfs een paar woorden gewisseld onderweg. Ik hoopte snel op mijn bestemming te zijn, maar zonder google maps was ik een vogel voor de kat en werd ik door drukke straten met autoverkeer en drukke straten met voetgangers en gaten in de weg heen gelaveerd.Goedkope hotels zo ver het oog reikt, bestofte balies beneden, geen toerist op straat en natuurlijk geen spoor van mijn langverwachte Bloomrooms. Omdat ik nog steeds verre van verlicht ben heb ik al gauw een einde gemaakt aan dit spektakel. De laatste 100 meter heb ik te voet afgelegd, en het wisselgeld dat hij natuurlijk niet had mocht hij houden. Welkom in India!

Op alle mogelijke manieren word je bedot. Nooit op een kwaadaardige manier, ze gaan geen gaten in je rugzak knippen om er uit te stelen, maar je tegenhouden aan de ingang van het station en zeggen dat je zonder ticket niet binnen mag, doen ze wel. Om je dan richting touroperator te sturen, natuurlijk. En dat is er niet één, dat is een onaflatende stroom aan irritant getetter en gemanoevreer.

Met google maps en een metroplan erbij, af en toe een Olacab of een Uber is Delhi goed te doen. Of het werelderfgoed de moeite waard is, dat moet u zelf maar beslissen.

Zodadelijk komen wij aan in Agra, ik sluit af.

Jordanië praktisch

    Zeker kopen voor vertrek: Jordan pass, 70 JD incl. visum
    Een lokale simkaart kost 16JD bij Zain (luchthaven)
    Een Uber-account is nuttig. Taxi’s zijn vuiler, ouder en duurder en de chauffeurs zijn maar nors.

SLAPEN

  • Amman: Jordan Tower hotel. Zeer goede ligging, bij het Romeins theater. Behulpzame mgr. Lekker ontbijt en prima bed, maar een troosteloze badkamer. Gelukkig wel een goeie douche. Bed in slaapzaal met ontbijt: 13 JD. Ook tweepersoonskamers. Betere optie: Nomads. Nomads is een hostel zoals je er in Europa in elke stad wel eentje vindt, met nog net geen fiets aan de muur. Gelegen nabij Rainbow Street, waar alle toeristen rondhangen, eigenlijk.
  • Petra: weinig budgetvriendelijke opties. Rocky Mountains is een veilige keuze.
  • Wadi Rum: Obeid’s kamp. Prima deal gekregen, regelt voor solo reizigers wel een betaalbare plek in een jeeptour.

TRANSPORT

  • Jett Bus of minibusjes
  • Tour naar Jerash, Ajlun kasteel en Umm Quais: via hotel. 30JD + 15 JD voor de uitstekende lunch (vis in zoutkorst met groentebuffet, friet en brood)
  • Amman-Petra, 11JD enkele reis. Vertrek: dagelijks om 6u30.
  • Petra-Aqaba: minibus, normaal 5JD, voor toeristen blijkbaar het dubbele
  • Aqaba-Wadi Rum: 15JD, taxi van deur tot deur via Obeid
  • Wadi Rum-Amman: lift tot Karak, minibus tot Amman voor 2,5JD. 4,6JD voor een Uber tot Nomdads.

ETEN

  • Amman: bij Hashem Restaurant zeker de foul en de falafel proeven. Verder TripAdvisor consulteren.
  • Petra: het Mövenpick is een goeie plek om te eten en te chillen. Petra Butcher shop & restaurant heeft lekkere lamskoteletjes.
  • Karak: wegblijven uit King’s restaurant, complete rip off. Best iets meenemen van thuis want er is eigenlijk niks wat deugt.
  • Wadi Rum: Obeid’s heeft een prima kok in huis.

Wadi Rum

Tijdens het wachten op mijn aansluiting naar Tokio, even het hoofdstuk Jordanië afronden.

Wadi rum is natuurlijk niet te missen. Jammer dat het er zo koud was, anders was ik er misschien wel twee of zelfs drie nachten gebleven. In januari is het er rond een uur of drie ’s nachts zo ijzig dat je zelfs onder vier dubbelgevouwen dekens nog wakker wordt. Niemand doucht er zich ’s morgens, dat spreekt voor zich. Ja,Wadi rum is bijzonder mooi, welstellende Jordaniërs gaan er in het weekend naartoe voor een jeeptripje en een etentje in zo’n grote tent met een houtskool in het midden. Schoenen uit, anders neem je te veel zand mee naar binnen. Matt Damon kweekte er ooit patatten “op Mars” en ik speelde er Laurence of Arabia. De woestijn laat zich moeilijk fotograferen, gelukkig is Joe Camel wel een gewillig model.

Er wordt ook door stoere toeristen van duinen geskied, thee gedronken en massa’s sigaretten gerookt. Good times.

Tijdgebrek

 

bob-eckstein-i-ve-had-a-lot-of-free-time-this-year-new-yorker-cartoon

Op zondag 6 januari terug thuis, maandag alweer voor de klas: vier avonden, drie ochtenden en een namiddag, op vier verschillende lesplaatsen. Het is niet meer dan normaal dat ik geen letter meer online krijg; Jordanië lijkt ver, ver weg. Bovendien is het nu evaluatieperiode. Aan al mijn cursisten: heel veel succes!

In de agenda gezet: op 30 januari het hoofdstuk Dode Zee en Wadi Rum afwerken.

Voor de geïnteresseerden: een week is voldoende om Jordanië te zien, zeker als je ter plaatse een auto huurt (je mist dan wel een deel van de fun). Je kan voor geen geld vanuit Brussel-Zaventem naar Amman met Ryanair. Ik blijf een fan van Ryanair. Zonder Ryanair kwam ik amper verder dan Amsterdam (Flixbus), London (Eurostar) en Parijs (Izy, niet-gegarandeerde zitplaats). Ryanair is betaalbaar voor wie enkel tijdens het hoogseizoen op reis kan. Ja, ik weet dat het not done is om het te zeggen, laat staan te schrijven, maar: ik geraak er mee van A naar B, en ik ben niet geruïneerd achteraf. Tot nu toe heb ik nog maar één keer een probleem gehad met een vlucht, en dat was omdat Aviapartner staakte. Ik heb ondanks de goedgekeurde claim helaas geen centen op mijn rekening zien verschijnen. Verder geen klachten.

Er zal wel een reden voor zijn, zeker, dat Ryanair niet uit de top 3 van populairste vliegtuigmaatschappijen weg te slaan is?